Co zrobić, gdy w instalacji nie ma uziemienia?

Dowiedz się, jak bezpiecznie postępować, gdy w domowej instalacji elektrycznej brakuje uziemienia. Poznaj domowe rozwiązania, ryzyka i kiedy wezwać elektryka.

Brak uziemienia w instalacji elektrycznej to poważny problem bezpieczeństwa, który wymaga natychmiastowej uwagi. Chociaż modernizacja całej instalacji elektrycznej TN-C przez wykwalifikowanego elektryka jest najbezpieczniejszym rozwiązaniem, istnieją pewne doraźne środki, takie jak zastosowanie gniazdek z ochroną RCD o prądzie różnicowym 30 mA, które mogą tymczasowo zwiększyć bezpieczeństwo, minimalizując ryzyko porażenia prądem o wartości powyżej 50 mA [4]. Należy jednak pamiętać, że są to rozwiązania przejściowe i nie zastępują pełnoprawnego uziemienia.

Spis treści

Czy istnieje bezpieczne, domowe rozwiązanie problemu braku uziemienia bez wymiany całej instalacji?

Chociaż pełna modernizacja instalacji TN-C jest zawsze zalecana, istnieją doraźne rozwiązania, które mogą zwiększyć bezpieczeństwo w przypadku braku uziemienia. Można zastosować przenośne wyłączniki różnicowoprądowe (RCD wtyczkowe) o prądzie różnicowym 10 mA lub wymieniać gniazdka na te z wbudowaną ochroną RCD, jednak te środki mają charakter tymczasowy i uzupełniający. Nie eliminują one problemu braku uziemienia, ale znacząco redukują ryzyko porażenia prądem w przypadku awarii urządzenia [5].

Jednym z najczęściej stosowanych rozwiązań tymczasowych dla pojedynczych urządzeń jest użycie przenośnych wyłączników różnicowoprądowych (RCD wtyczkowych). Te małe urządzenia, podłączane bezpośrednio do gniazdka 230V, zapewniają ochronę poprzez odcięcie zasilania w momencie wykrycia nawet niewielkiego prądu upływu, np. 10 mA w 20-50 ms. Są szczególnie przydatne do ochrony urządzeń używanych w łazienkach, kuchniach czy na zewnątrz, gdzie ryzyko porażenia jest wyższe. Należy jednak pamiętać, że RCD wtyczkowe chronią tylko podłączone do nich urządzenie, a nie całą instalację.

Inną opcją jest lokalne zerowanie gniazdek (o czym szerzej w dalszej części artykułu), jednak jest to rozwiązanie wymagające wiedzy elektrycznej i niosące ze sobą specyficzne ryzyka, zwłaszcza w przypadku starych instalacji z przewodami aluminiowymi. Wszelkie ingerencje w instalację elektryczną powinny być wykonywane przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje i uprawnienia SEP. Zawsze, gdy bezpieczeństwo domowników lub sprzętu jest zagrożone, a środki doraźne są niewystarczające, bezwzględnie należy wezwać profesjonalnego elektryka. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy zauważalne są iskrzenia, spalone gniazdka, często wybijające bezpieczniki (np. 16A) lub urządzenia „kopią” prądem [1].

💡 Wskazówka: Zainwestuj w 3-5 przenośnych wyłączników różnicowoprądowych (RCD wtyczkowych) do najważniejszych urządzeń, takich jak czajnik elektryczny 2200W, toster 900W, suszarka do włosów 1800W. To prosty i relatywnie tani (koszt ok. 50-100 zł za sztukę) sposób na zwiększenie bezpieczeństwa w gniazdkach bez uziemienia, choć nie zastępuje pełnej modernizacji instalacji na TN-S.

Jak mogę samodzielnie sprawdzić, czy w moim gniazdku jest uziemienie i czy działa prawidłowo?

Samodzielne sprawdzenie obecności i prawidłowości działania uziemienia w gniazdku 230V jest możliwe za pomocą prostych narzędzi, takich jak tester gniazdka lub multimetr cyfrowy. Te podstawowe kroki pozwolą zidentyfikować potencjalne problemy, zanim staną się zagrożeniem. Należy jednak zachować ostrożność i w razie wątpliwości zawsze skonsultować się z elektrykiem.

Najprostszym sposobem jest użycie specjalnego testera gniazdka (tzw. próbnika gniazdka), który wystarczy włożyć do gniazdka. Urządzenie to, za pomocą diod LED, sygnalizuje obecność fazy, zera i uziemienia oraz ich prawidłowe połączenie w ciągu 1 sekundy. Testery takie są łatwo dostępne w sklepach budowlanych i elektrycznych, np. Castorama, Leroy Merlin, w cenie 30-80 zł, a ich obsługa jest intuicyjna, co czyni je idealnym narzędziem dla domowego użytkownika.

Bardziej zaawansowaną metodą jest pomiar multimetrem cyfrowym. Aby sprawdzić uziemienie, należy:

  1. Ustawić multimetr na pomiar napięcia zmiennego (ACV) w zakresie 250V lub 600V.
  2. Włożyć jedną sondę multimetru do otworu fazowego (zazwyczaj prawy w gniazdku z bolcem) a drugą do otworu neutralnego (lewy). Powinno pokazać napięcie około 230V ±10V.
  3. Następnie jedną sondę włożyć do otworu fazowego, a drugą przyłożyć do bolca ochronnego. Jeśli gniazdko ma prawidłowe uziemienie, multimetr powinien wskazać napięcie zbliżone do 230V.
  4. Na koniec, włożyć jedną sondę do otworu neutralnego, a drugą przyłożyć do bolca ochronnego. W tym przypadku multimetr powinien pokazać napięcie bliskie 0V (do 5V).

Typowe błędy w interpretacji wyników to brak napięcia między fazą a bolcem (oznacza brak uziemienia lub jego nieprawidłowe podłączenie) lub pojawienie się napięcia powyżej 10V między neutralnym a bolcem (co może świadczyć o przerwaniu przewodu neutralnego lub nieprawidłowym zerowaniu). Przewód ochronny (PE) jest zazwyczaj oznaczony kolorem zielono-żółtym [3]. W przypadku jakichkolwiek niejasności lub wątpliwości co do wyników, należy wezwać kwalifikowanego elektryka, który profesjonalnie oceni stan instalacji w ciągu 1-2 godzin.

Czym grozi brak uziemienia w domu i jakie są konsekwencje dla bezpieczeństwa?

Brak uziemienia w domowej instalacji elektrycznej niesie ze sobą szereg poważnych zagrożeń, które mogą mieć katastrofalne konsekwencje zarówno dla bezpieczeństwa domowników, jak i dla podłączonych urządzeń elektronicznych o wartości kilku tysięcy złotych. To fundamentalny element systemu ochrony przeciwporażeniowej, którego brak znacząco zwiększa ryzyko wypadków.

Największym ryzykiem jest ryzyko porażenia prądem elektrycznym o wartości powyżej 50 mA. W przypadku uszkodzenia izolacji przewodu fazowego i jego kontaktu z metalową obudową urządzenia (tzw. przebicie), obudowa ta zostaje pod napięciem. Bez uziemienia (lub skutecznego zerowania) prąd nie ma drogi ujścia do ziemi lub do sieci, a obudowa pozostaje pod pełnym napięciem sieciowym (230V). Każda osoba dotykająca takiego urządzenia staje się drogą dla prądu, co może prowadzić do poważnego, a nawet śmiertelnego porażenia prądem w ciągu 0,1 sekundy. Porażenie prądem o wartości powyżej 50 mA może być śmiertelne.

Kolejną konsekwencją jest uszkodzenie urządzeń elektronicznych. Współczesne urządzenia, takie jak komputery, telewizory czy sprzęt AGD (np. lodówki, pralki), często posiadają metalowe obudowy i są zaprojektowane do pracy w instalacjach z uziemieniem. Brak uziemienia może prowadzić do nieprawidłowego działania, skrócenia żywotności (np. o 20-30%), a nawet całkowitego uszkodzenia wrażliwych komponentów elektronicznych, zwłaszcza w przypadku przepięć o wartości do kilku tysięcy woltów lub zwarć. Uziemienie stanowi również ochronę przed wyładowaniami atmosferycznymi, odprowadzając nadmiar prądu o wartości do 20 kA do ziemi [2].

Ostatnim, ale równie poważnym zagrożeniem jest ryzyko pożarowe. W przypadku zwarcia w urządzeniu lub instalacji, brak uziemienia może uniemożliwić prawidłowe zadziałanie zabezpieczeń (wyłączników nadprądowych 16A czy RCD 30 mA), co może doprowadzić do przegrzewania się przewodów do temperatury 200°C, iskrzenia i w konsekwencji do zapłonu materiałów łatwopalnych w otoczeniu. W Polsce obowiązuje norma PN-HD 60364 dotycząca instalacji elektrycznych, która jasno określa wymogi dotyczące uziemienia i zabezpieczeń.

Jakie są podstawowe rodzaje instalacji elektrycznych i jak rozpoznać, która z nich nie posiada uziemienia?

Zrozumienie rodzajów instalacji elektrycznych jest kluczowe dla rozpoznania, czy w danym budynku występuje uziemienie i w jakim stopniu jest ono efektywne. Najstarsze instalacje, często spotykane w budynkach sprzed lat 90. XX wieku, są zazwyczaj pozbawione wydzielonego przewodu ochronnego, co stanowi największe wyzwanie pod kątem bezpieczeństwa.

Wyróżniamy trzy podstawowe typy instalacji elektrycznych w budynkach mieszkalnych, klasyfikowane ze względu na sposób rozprowadzenia przewodów neutralnego (N) i ochronnego (PE):

Typ Instalacji Charakterystyka Rozpoznanie braku uziemienia
TN-C (dwużyłowa) Najstarszy typ instalacji, w której przewód neutralno-ochronny (PEN) pełni jednocześnie funkcję przewodu neutralnego i ochronnego. Oznacza to brak wydzielonego przewodu ochronnego (PE) aż do gniazdka. W większości budynków zbudowanych przed 1990 rokiem występują instalacje dwużyłowe bez uziemienia [2]. Gniazdka zazwyczaj bez bolca ochronnego lub z bolcem połączonym z przewodem neutralnym (zerowanie). W ścianie widoczne są tylko dwa przewody (fazowy i PEN) o przekroju 1,5 mm² lub 2,5 mm².
TN-C-S (trzyżyłowa, częściowo uziemiona) Modernizacja instalacji TN-C, gdzie przewód PEN zostaje rozdzielony na oddzielny przewód neutralny (N) i ochronny (PE) w rozdzielnicy głównej lub w skrzynce piętrowej. Od tego miejsca instalacja jest już trzyżyłowa, z wydzielonym uziemieniem. Gniazdka z bolcem ochronnym, do którego doprowadzony jest zielono-żółty przewód. W ścianie widoczne są trzy przewody (fazowy, neutralny, ochronny) o przekroju 1,5 mm² lub 2,5 mm².
TN-S (pięciożyłowa, w pełni uziemiona) Najbezpieczniejszy i najnowszy typ instalacji, w której przewody neutralny (N) i ochronny (PE) są rozdzielone już od punktu zasilania (np. transformatora lub głównego przyłącza energetycznego). Zapewnia to najwyższy poziom ochrony. Współczesne instalacje (TN-S) rozdzielają przewód neutralny i ochronny już w rozdzielnicy głównej. Gniazdka z bolcem ochronnym podłączonym do wydzielonego przewodu ochronnego (zielono-żółtego). W ścianie widoczne są trzy przewody (fazowy, neutralny, ochronny) o przekroju 1,5 mm² lub 2,5 mm², a w instalacjach trójfazowych pięć przewodów (trzy fazowe, neutralny, ochronny).

Identyfikacja przewodów w ścianie jest kluczowa. W starszych instalacjach TN-C, często znajdziemy tylko dwa przewody (zazwyczaj czarny/brązowy dla fazy i niebieski dla przewodu PEN, choć w bardzo starych instalacjach sprzed 1960 roku kolory mogą być niestandardowe). W instalacjach TN-C-S i TN-S zawsze powinien być obecny przewód zielono-żółty, który jest przewodem ochronnym (PE). Różnice w budowie gniazdek również wskazują na typ instalacji: gniazdka bez bolca ochronnego lub z bolcem połączonym z przewodem neutralnym (co jest formą zerowania) świadczą o starszej instalacji bez dedykowanego uziemienia [3].

Na czym polega zerowanie gniazdka i czy jest to bezpieczna alternatywa dla uziemienia w starych instalacjach?

Zerowanie gniazdka to metoda ochrony przeciwporażeniowej stosowana w starszych instalacjach typu TN-C, polegająca na połączeniu bolca ochronnego gniazdka 230V z przewodem neutralnym (zerowym). Choć jest to rozwiązanie, które może zwiększyć bezpieczeństwo w porównaniu do całkowitego braku ochrony, nie jest ono tak skuteczne i bezpieczne jak prawdziwe uziemienie i ma swoje istotne ograniczenia [5].

Zasada działania zerowania jest prosta: w przypadku przebicia izolacji i pojawienia się napięcia na metalowej obudowie urządzenia, prąd upływu zamiast przez człowieka, popłynie przez przewód neutralny (PEN) do sieci, powodując zadziałanie zabezpieczeń nadprądowych (bezpieczników topikowych lub wyłączników instalacyjnych) w ciągu 0,4 sekundy. Zaletą zerowania jest to, że jest stosunkowo łatwe do wykonania w istniejących instalacjach dwużyłowych, ponieważ wykorzystuje już istniejący przewód PEN.

Jednak zerowanie ma poważne wady i ograniczenia. Najważniejszą z nich jest ryzyko w przypadku przerwania przewodu PEN (zerowego) przed gniazdkiem. W takiej sytuacji, bolec ochronny, a co za tym idzie metalowa obudowa podłączonego urządzenia (np. lodówki), znalazłby się pod pełnym napięciem fazowym 230V, stwarzając śmiertelne zagrożenie. W przeciwieństwie do prawdziwego uziemienia (PE), zerowanie nie zapewnia ochrony przed przepięciami o wartości do kilku tysięcy woltów i nie eliminuje zakłóceń elektromagnetycznych. Ponadto, w przypadku instalacji z przewodami aluminiowymi, które były powszechne w starym budownictwie, zerowanie jest szczególnie niebezpieczne. Aluminium jest materiałem kruchym, podatnym na pękanie, utlenianie i słabe łączenia, co zwiększa ryzyko przerwania przewodu PEN i powstania zagrożenia [1].

Zerowanie było dopuszczalne do 2002 roku w instalacjach TN-C, ale obecnie jest zalecane wyłącznie jako rozwiązanie przejściowe lub w specyficznych, kontrolowanych warunkach. Współczesne normy (PN-HD 60364) kładą nacisk na instalacje z wydzielonym przewodem ochronnym (PE) i wyłącznikami różnicowoprądowymi (RCD) o prądzie różnicowym 30 mA, które stanowią znacznie skuteczniejszą ochronę uzupełniającą [4]. Dlatego zerowanie powinno być traktowane wyłącznie jako środek tymczasowy i zawsze pod nadzorem kwalifikowanego elektryka, zwłaszcza w przypadku starych instalacji z przewodami aluminiowymi, gdzie ryzyko jest znacząco podwyższone.

⚠️ Uwaga: Nigdy nie próbuj samodzielnie „zerować” gniazdka 230V, zwłaszcza jeśli masz instalację z przewodami aluminiowymi. Ryzyko błędnego połączenia lub przerwania przewodu neutralnego jest zbyt duże i może prowadzić do śmiertelnego porażenia prądem o wartości powyżej 50 mA. Zawsze wzywaj profesjonalistę z uprawnieniami SEP.

Kiedy należy wezwać profesjonalnego elektryka do modernizacji instalacji bez uziemienia?

Decyzja o wezwaniu profesjonalnego elektryka do modernizacji instalacji bez uziemienia powinna być podjęta w każdym przypadku, gdy priorytetem jest trwałe i kompleksowe rozwiązanie problemu bezpieczeństwa. Chociaż doraźne środki mogą pomóc w krótkim terminie, tylko wykwalifikowany specjalista jest w stanie zapewnić zgodność z obowiązującymi normami i maksymalne bezpieczeństwo domowników. Minimalna rezystancja uziomu dla celów ochronnych powinna wynosić poniżej 10 Ohm [2].

Kompleksowa wymiana instalacji elektrycznej jest niezbędna, gdy istniejąca instalacja jest bardzo stara (np. dwużyłowa, aluminiowa) i nie spełnia współczesnych norm bezpieczeństwa. Elektryk oceni stan przewodów, rozdzielnicy i punktów przyłączeniowych, a następnie zaproponuje projekt nowej instalacji, która będzie zgodna z normą PN-HD 60364. Taka modernizacja obejmuje zazwyczaj położenie nowych, trzyżyłowych przewodów (z dedykowanym przewodem ochronnym PE), wymianę rozdzielnicy na nowoczesną oraz montaż odpowiednich zabezpieczeń, w tym wyłączników różnicowoprądowych (RCD) 30 mA.

Wykonanie uziomu fundamentowego lub otokowego to kolejny powód do wezwania elektryka. Prawdziwe uziemienie polega na połączeniu instalacji elektrycznej z ziemią za pomocą specjalnych elementów (np. bednarki stalowej ocynkowanej 25×4 mm, prętów uziemiających). Uziom fundamentowy jest wbudowywany w fundamenty budynku na etapie budowy, natomiast uziom otokowy układany jest wokół budynku na głębokości 70-100 cm. Są to prace ziemne i elektryczne, które wymagają specjalistycznej wiedzy i narzędzi. Elektryk dobierze odpowiedni typ uziomu do warunków gruntowych i zapewni jego prawidłowe wykonanie oraz pomiar rezystancji (np. metodą techniczną), aby spełniał wymogi normy (poniżej 10 Ohm).

Dobór odpowiednich zabezpieczeń (RCD 30 mA, wyłączniki nadprądowe 10A, 16A) jest kluczowy dla bezpiecznej eksploatacji instalacji. Elektryk nie tylko zamontuje te elementy, ale również obliczy ich odpowiednie parametry i zaprojektuje podział obwodów, aby zapewnić optymalną ochronę. Wyłączniki różnicowoprądowe (RCD) o prądzie różnicowym 30 mA stanowią skuteczną ochronę uzupełniającą przed porażeniem prądem. Profesjonalny elektryk z uprawnieniami SEP jest jedyną osobą, która może zagwarantować, że modernizacja instalacji będzie wykonana bezpiecznie, zgodnie z przepisami i zapewni długoterminową ochronę dla domowników i sprzętu o wartości kilku tysięcy złotych [4].

FAQ:

Czy brak uziemienia w starym budownictwie automatycznie oznacza, że moja instalacja jest całkowicie niebezpieczna?

Brak uziemienia w starym budownictwie (np. instalacja TN-C sprzed 1990 roku) znacząco zwiększa ryzyko, ale nie oznacza, że instalacja jest „całkowicie” niebezpieczna w każdej sytuacji. Ryzyko wzrasta drastycznie w przypadku awarii urządzenia, takiej jak przebicie izolacji, gdzie metalowa obudowa może zostać pod napięciem 230V. Można stosować tymczasowe rozwiązania, takie jak przenośne RCD 10 mA, aby podnieść poziom bezpieczeństwa, jednak zawsze zaleca się modernizację instalacji na typ TN-S przez elektryka, aby zapewnić pełną ochronę.

Jakie są najczęstsze sygnały, które mogą świadczyć o braku uziemienia w gniazdku lub jego nieprawidłowym działaniu?

Najczęstsze sygnały to uczucie „kopnięcia” prądem przy dotykaniu metalowych obudów urządzeń (np. pralki, lodówki), częste wybijanie bezpieczników 16A bez widocznej przyczyny, iskrzenie w gniazdkach lub wokół urządzeń, a także niewłaściwe działanie sprzętu elektronicznego (np. zawieszanie się komputera). Można również samodzielnie sprawdzić gniazdko za pomocą testera gniazdka lub multimetru cyfrowego, aby potwierdzić obecność lub brak uziemienia w ciągu 1-2 minut.

Czy mogę bezpiecznie podłączyć komputer lub inne wrażliwe urządzenia elektroniczne do gniazdka bez uziemienia?

Podłączanie wrażliwych urządzeń elektronicznych, takich jak komputery PC, telewizory smart TV czy konsole do gier, do gniazdka bez uziemienia jest niewskazane i ryzykowne. Brak uziemienia naraża te urządzenia na uszkodzenia spowodowane przepięciami o wartości do kilku tysięcy woltów oraz zwiększa ryzyko porażenia prądem użytkownika. Chociaż niektóre urządzenia mogą działać, ich żywotność może być skrócona o 20-30%, a bezpieczeństwo nie jest gwarantowane. Zaleca się stosowanie przenośnych RCD wtyczkowych 10 mA lub zasilaczy UPS z ochroną przeciwprzepięciową jako tymczasowe rozwiązanie.

Ile kosztuje orientacyjnie wykonanie uziemienia dla całego domu jednorodzinnego i od czego zależy cena?

Orientacyjny koszt wykonania uziemienia dla domu jednorodzinnego może wahać się od 800 zł do 3000 zł, w zależności od wielu czynników. Cena zależy od typu uziomu (fundamentowy, otokowy, szpilkowy), długości i rodzaju materiałów (np. bednarka stalowa ocynkowana 25×4 mm, pręty miedziowane), specyfiki gruntu (niektóre grunty wymagają więcej prętów dla osiągnięcia niskiej rezystancji poniżej 10 Ohm), a także od kosztów robocizny elektryka (ok. 100-200 zł/godz.) i ewentualnych prac ziemnych. Kompleksowa wymiana całej instalacji w domu jednorodzinnym to znacznie większy wydatek, często rzędu 15 000 zł do 30 000 zł.

Jakie przepisy prawne regulują kwestie związane z uziemieniem w nowych i starych instalacjach elektrycznych?

W Polsce kwestie związane z uziemieniem i bezpieczeństwem instalacji elektrycznych reguluje norma PN-HD 60364 „Instalacje elektryczne niskiego napięcia”, która jest zbiorem norm europejskich. Dotyczy ona zarówno nowych, jak i w pewnym stopniu starych instalacji, choć te drugie często podlegają przepisom z okresu ich budowy (np. z lat 70. czy 80. XX wieku). Obowiązują również Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które określają wymogi dotyczące bezpieczeństwa elektrycznego w obiektach mieszkalnych.

Czy istnieją przenośne urządzenia, które zapewnią mi tymczasową ochronę, jeśli gniazdko nie ma uziemienia?

Tak, istnieją przenośne wyłączniki różnicowoprądowe (RCD wtyczkowe) o prądzie różnicowym 10 mA lub 30 mA, które można podłączyć do gniazdka bez uziemienia. Zapewniają one ochronę przed porażeniem prądem dla podłączonego urządzenia poprzez szybkie odcięcie zasilania w przypadku wykrycia prądu upływu (w ciągu 20-50 ms). Są to skuteczne, tymczasowe rozwiązania dla pojedynczych urządzeń, ale nie zastępują kompleksowego uziemienia całej instalacji.

Czy instalacja odgromowa w domu zastępuje w jakikolwiek sposób uziemienie instalacji elektrycznej?

Nie, instalacja odgromowa (piorunochron) i uziemienie instalacji elektrycznej to dwa różne systemy, pełniące odmienne funkcje, choć wzajemnie się uzupełniające. Instalacja odgromowa ma za zadanie ochronić budynek przed bezpośrednim uderzeniem pioruna o wartości do 20 kA, odprowadzając jego energię do ziemi. Uziemienie instalacji elektrycznej chroni przed porażeniem prądem w przypadku awarii urządzeń i zapewnia bezpieczne działanie sprzętu elektrycznego. Oba systemy powinny być wykonane oddzielnie, ale często mają wspólny uziom (np. fundamentowy), co poprawia ogólną skuteczność ochrony.

W jaki sposób mogę sprawdzić, czy mój elektryk prawidłowo wykonał zerowanie lub uziemienie gniazdka?

Po wykonaniu zerowania lub uziemienia gniazdka 230V, profesjonalny elektryk z uprawnieniami SEP powinien przeprowadzić pomiary elektryczne. Obejmują one pomiar impedancji pętli zwarcia (dla zerowania, wartość poniżej 0,4 Ohm) oraz pomiar rezystancji uziemienia (dla uziemienia, wartość poniżej 10 Ohm). W przypadku gniazdek z bolcem, można użyć wspomnianego wcześniej testera gniazdek lub multimetru cyfrowego do podstawowej weryfikacji. Elektryk powinien wystawić protokół z przeprowadzonych pomiarów, potwierdzający zgodność z normami i bezpieczeństwo instalacji. W razie wątpliwości, zawsze można poprosić o niezależną ekspertyzę innego elektryka.

Przeczytaj też

Źródła

  1. Brak uziemienia w gniazdku, co zrobić? – Nie jestem elektrykiem, proszę o poradę – ISE.pl – Forum Elektryka — forum.ise.pl
  2. Jak zrobić uziemienie w starej instalacji? Praktyczny poradnik — kb.pl
  3. Uziemienie w gniazdku – na czym polega? – TIM.pl — tim.pl
  4. Brak uziemienia – co zrobić? – Obudowy i zasilacze – forum.benchmark.pl — forum.benchmark.pl
  5. Czy można zrobić uziemienie w gniazdku? –  Poradnik eksperta – HURTOWNIA ELEKTROTECHNICZNA LED sp. z o.o. — hurtownia-elektryczna-led.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *